Het einde van het minikrediet?
Het is weer zover, de overheid wil zich gaan bemoeien met de kredietmarkt. Toegegeven, het is niet de hele overheid. Alleen de grote geesten van de SP. En het is niet de gehele kredietmarkt, het gaat om minileningen deze keer.
Bijna elke overheid weet dat het slim is om zich op te stellen als de alwetende, reddende engel op de kredietmarkt. Zelfs bij de recente bankencrisis waar minister Bos ingreep en met belastinggeld banken overeind hield lukte het nog aardig om de illusie hoog te houden dat de overheid alles wel goed regelde. Nu begint er langzaam al de waarheid uit te sijpelen, nadat is gebleken dat er veel te veel is betaald voor de banken en dat de overheid niet capabel is om een bedrijf te runnen.
De achterliggende gedachte bij het voorstel de minilening te verbieden is dat er niet een dergelijk hoge rente zou mogen worden geteld. Het NIBUD is zo sympathiek geweest om te berekenen dat de rente enkele honderden procenten is, op jaarbasis. En het duurt dan niet lang voor de SP met een vermanend vingertje wijst naar de kapitalisten.
Maar de echte vraag die hier speelt gaat niet over het rentepercentage. De vraag gaat over het inperken van de vrijheid van een ondernemer om zijn eigen prijzen vast te stellen. Een ondernemer in Nederland zit in een vrije markt en mag voor zichzelf bepalen wat een juiste beloning is voor zijn of haar diensten. Maar volgens de SP gaat die vlieger niet op.
Zonder op politieke voorkeuren in te gaan is het mijn mening dat de vrije markt zijn gang moet kunnen gaan, ook op het gebied van minileningen en minikredieten. Het is van de zotte dat er een overheidspartij denkt te moeten ingrijpen omdat er zogenaamd teveel geld aan wordt verdiend. Laat de markt vrij, zodat een ondernemer een prijs kan vragen en een consument kan bepalen of hij of zij het daar wel of niet mee eens is.